Hoe maak je impact met positief nieuws?
- Tom Struyf
- 1 jun
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 23 jun
Sector: Social Profit
Team: Jori Aerden, Tom Struyf
Partners: Visual Assault
Wat we deden:
Die vraag stelde het Kinderrechten-commissariaat (NCRK) aan Gaga, na een uitgebreide studie over het werk van directies in de jeugdzorg.
De resultaten waren hoopvol, maar hoe zorg je dat ze niet verdwijnen in de dagelijkse ruis van mensen die gewend zijn te horen wat er fout gaat?
De uitdaging van de olifantenhuid
Directies in de jeugdzorg zijn harde werkers. Ze begeleiden kwetsbare jongeren, dragen verantwoordelijkheid die anderen niet zien, en worden zelden echt erkend voor wat ze doen. Ze hebben, uit noodzaak, een dikke huid ontwikkeld. Niet omdat ze niet willen voelen, maar omdat voelen in hun job een luxe is die ze zichzelf zelden gunnen.
Klassieke communicatie, een persbericht, een artikel, een evenement, dreigde af te glijden op die huid. We moesten iets ontwerpen dat niet alleen bij hen aankwam, maar hen ook raakte.
"We wilden dit absoluut vermijden: de onmiddellijke drang om te bekritiseren en meer aandacht aan het slechte nieuws te geven. Wat volgde, werd heel bewust een goednieuwsshow." - Jori Aerden, gedragsxpert bij Gaga
De Lauwerkrans: een idee dat in het hoofd zit
De oplossing was even technisch als menselijk: de Lauwerkrans. Een 3D-geprinte kroon met zelf ontwikkelde elektronica en een bone-conductionluidspreker. Bone conduction is een techniek waarbij geluid via trillingen door de schedel wordt overgedragen. Het geluid zit als het ware direct in je hoofd, zonder oren.
In de kroon werden de stemmen van kinderen en jongeren opgenomen. Stemmen die bedanken: "Bedankt om er voor mij te zijn." "Bedankt om naar mij te luisteren." Woorden die zelden uitgesproken worden, maar die altijd gemeend zijn.
De drager van de kroon hoort die woorden niet via een luidspreker, maar via zichzelf. Het is een intiem, onverwacht en ontroerend moment.
"We zaten op ín in het hoofd van de directeur. Letterlijk en figuurlijk." - Tom Struyf, gedragsontwerper bij Gaga
Meer dan een gadget: een gedragsinterventie
De Lauwerkrans was geen gadget. Ze was een zorgvuldig ontworpen gedragsinterventie. De kroon was niet bedoeld om bij te houden, maar om door te geven. Van directeur naar collega, van instelling naar instelling. Elk hoofd dat de kroon droeg, hoorde hetzelfde: dat het ertoe doet.
Bij de kroon zat ook een kaart met duiding van NCRK en een uitnodiging om de krans te delen met iemand anders die erkend moest worden. Zo werd de interventie een beweging: een tribe-building moment dat mensen verbond rondom een gedeeld gevoel.
"Iets heel uniek dat zeker niet verdwijnt op een bureau." - Anne Bourgeois - NCRK
Impact maken met positief nieuws
Het succes van dit project zat niet in de technologie. Het zat in het psychologische begrip van de ontvanger. Wie erkenning wil geven aan mensen die gewend zijn om niet erkend te worden, moet de route naar hun gevoel opnieuw uitvinden.
De Lauwerkrans deed precies dat: ze sloeg de klassieke communicatiekanalen over en ging rechtstreeks. Geen filter. Geen afstand. Alleen een stem, een schedel en een moment van echte verbinding.
Wanneer een grote overheidsorganisatie beslist om duizenden medewerkers op een nieuw platform over te zetten, klinkt dat aanvankelijk als een technisch project. Servers, licenties, rollouts. Maar de echte uitdaging zit nooit in de code. Ze zit in de mensen die elke dag dat systeem moeten gebruiken.
